Αρκαδία - Πελοπόννησος

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΙΔΙΟΚΤΗΤΩΝ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΩΝ ΚΑΤΑΛΥΜΑΤΩΝ ΑΡΚΑΔΙΑΣ
Πρόεδρος	Κότσιφας Ιωάννης
Αντιπρόεδρος	Καραμαντζάνης Ιωάννης
Γενικός Γραμμματέας	Σκλαβούνος Δημήτρης
Ταμίας	Αποστολοπούλου Ελένη
Μέλος	Χουντής Δημήτριος

Επαρχίες Νομού Αρκαδίας
Κυνουρία
Γορτυνία
Μαντινεία
Μεγαλόπολη

Νομός Αρκαδίας - Πελοπόννησος

Στην καρδιά της Πελοποννήσου βρίσκεται ο τέταρτος σε μέγεθος νομός της Ελλάδας. Σε 4.418 τ. χλμ. απλώνεται η Αρκαδία με τα πανύψηλα χιονισμένα βουνά της, το Μαίναλο (1.935 μ.), τον Πάρνωνα (1.935 μ.), τη Σαϊτά (1.812 μ.), τον Σκιάθιο (1.800 μ.), με τα σκιερά δάση της, έλατα, πεύκα, καστανιές. Βοσκοτόπια και κοιλάδες με διάφορες καλλιέργειες. Ένα θαυμάσιο χιονοδρομικό κέντρο στο Μαίναλο και μερικά χιλιόμετρα από κει δυτικά τα ηλιόλουστα ακρογιάλια της Κυνουρίας.
Η φύση στην Αρκαδία είναι ακούραστηστις εναλλαγές της. Το ίδιο και το κλίμα, πιο ήπιο στις θαυμάσιες παραλίες του Άστρους, του γοητευτικού Λεωνιδίου, της παραλίας Τυρού, αλλάζει προς το ηπειρωτικό όσο προχωράς στο κέντρο της Αρκαδίας. Δυνατές βροχές, χιόνι το χειμώνα και στην Τρίπολη, οι πιο χαμηλές θερμοκρασίες της Πελοποννήσου.

Στα πανάρχαια χρόνια οι βοσκοί της Αρκαδίας είχαν το δικό τους θεό. Ήταν ο τραγοπόδαρος Πάνας που με το σουραύλι του έδινε πνοή στη φύση, και κυνηγούσε τις νύμφες στα πευκοδάση του Μαινάλου. Ήταν η εποχή που εδώ κατοικούσαν αυτόχθονες Πελασγοί. Oι Αρκάδες είναι φιλόπονοι, άξιοι τεχνίτες της πέτρας, του ξύλου, του ασημιού και του χρυσού. Μάζεψαν δύναμη και πλούτο, ειδικά αυτοί που μετέφεραν την τέχνη τους στην Αθήνα χωρίς όμως να ξεχνούν πότε τα μέρη απ όπου ξεκίνησαν. Αποφασιστικοί χαρακτήρες, δεν εκτιμούν όπως δείχνουν οι παροιμίες τους αυτούς που διστάζουν να κάνουν ό,τι πρέπει, χάνουν χρόνο άσκοπα και βγαίνουν και ζημιωμένοι στο τέλος Όμως και στα διάφορα έθιμα της ζωής δείχνουν οι κάτοικοι τηςΑρκαδίας τη σταθερότητα, την αποφασιστικότητα, τη δύναμη της ηρεμίας. Έτσι στα έθιμα και τα τραγούδια του γάμου που κρατούν μια ξεχωριστή θέση μπορούμε να διακρίνουμε πόσο γενναιόκαρδα και χωρίς υστεροβουλίες δίνει η οικογένεια τη συγκατάθεση της για το γάμο που πρόκειται να γίνει και την ίδια ώρα με τι φροντίδα κι αγάπη περιβάλλει το κορίτσι που παντρεύεται. Έτσι εδώ στην Αρκαδία οι νέες εποχές, οι καινούριοι πολιτισμοί πορεύονταν, γονιμοποιώντας τους παλιούς, χωρίς να τους εξαφανίζουν. Μάλιστασε μια περίπτωση εντελώς ξεχωριστή σ όλη την Ελλάδα, στο Λεωνίδιο, η τοπική διάλεκτος, τα Τσακώνικα είναι μια παράφραση της αρχαίας δωρικής διαλέκτου. Ακόμα και τα έθιμα εδώ κρατάνε πολλά στοιχεία από τα αρχαία χρόνια όπως δείχνει ο Τσακώνικος χορός που παριστάνει την έξοδο του Θησέα από τον Λαβύρινθο.

Μετά το Κιβέρι ο δρόμος που έρχεται παραλιακά από την Αργολίδα συνεχίζεται νότια και φτάνει στο Παράλιο Άστρος, ένα γοητευτικό θέρετρο με ερείπια ενετικού κάστρου στη θέση Νησί. Διακλάδωση του δρόμου πριν το Παράλιο Άστρος μας φέρνει στο Άστρος. Το Άστρος είναι αρχαία πόλη, γνωστή από το 13ο αι. π.Χ. Οι επιστήμονες παράγουν την ονομασία της από τη λέξη Άστυ - που ίσως με παραφθορά έγινε Άστρι κι έπειτα Άστρος. Το τοπίο του Άστρους είναι πολύ όμορφο. Δέντρα, λουλούδια και πρασινάδες ποτίζονται από τα πλούσια νερά της πηγής Μάνα. Φημισμένα είναι τα ντόπια ροδάκινα, ενώ η περιοχή βγάζει ακόμη λάδι, σιτηρά, εσπεριδοειδή, αχλάδια κ.ά. Ξακουστά είναι επίσης τα κιλίμια του Άστρους, με επιτήδεια ύφανση και ωραία διακοσμητικά σχέδια. Ο δρόμος που βγαίνει από το Άστρος προς τα νότια σχηματίζει σε λίγο μια διακλάδωση. Το τμήμα προς τα δεξιά (νοτιοδυτικά) φέρνει στο όμορφο χωριό Ορεινή Μελιγού, στις δασωμένες ήρεμεςπλαγιές του Πάρνωνα, καθώς και στη λίμνη Μούστος (το νερό της πηγής της κάνει καλό σε περιπτώσεις ρευματισμών και αρθριτικών). Το τμήμα του δρόμου προς τ' αριστερά (νοτιοδυτικά) περνάει από το χωριό Κορακοβούνι, που είναι πλημμυρισμένο από πλατάνια κι έχει ερείπια ενετικού κάστρου.

Πλούσιο κυνήγι εξασφαλίζει η διπλανή χαράδρα του Αβούρου, πνιγμένη στα πλατάνια. Σε μικρή απόσταση βρίσκεται ένα μικρό σπήλαιο με σταλακτίτες. Εκπληκτική θέα προσφέρουν οι εξοχικές τοποθεσίες Βρύση και Πετσοπός. Όμορφοείναι και το νοτιότερο χωριό Άγιος Αντρέας και κυριολεκτική αποκάλυψη ομορφιάς, με δάση από πορτοκαλιές, λεμονιές και ελιές, η Παραλία Άγιου Αντρέα, ανατολικά στην ακτή. Μερικοί μελετητές τοποθετούν εδώ την αρχαία πόλη Βρασιαί ή Βρασιάς, συνδεμένη με το μύθο της Σεμέλης και του Διόνυσου. Ο δρόμος συνεχίζεται νοτιότερα, πλάι στην παραλία. Από το γραφικό χωριό Παραλία Τυρού ένας μικρός δρόμος προς τα δεξιά (δυτικά) φέρνει στο χωριό Τυρός - που διατηρεί την ονομασία αρχαίας πόλης, τα χωριά Σαπουνακέικα, Πέρα Μέλανα, τη θαυμάσια παραλία της Σαμπατικής ως την στροφή του δρόμου προς τα δυτικά και το Λεωνίδιο. Το Λεωνίδιο πήρε την ονομασία του από το εκκλησάκι του Αγίου Λεωνίδα, που αναφέρεται σε "χρυσόβουλο" του αυτοκράτορα Ανδρόνικου Κομνηνού το 1282. Είναι χτισμένο στη θέση της αρχαίας πόλης Πρασιαΐ στις όχθες ενός ποταμίου που συνήθως μένει χωρίς νερό την άνοιξη και το καλοκαίρι. Η τοποθεσία είναι κλεισμένη τριγύρω με βουνά και μόνο προς την πλευρά της θάλασσας υπάρχει άνοιγμα. Μερικές γέφυρες ενώνουν τα σπίτια των δύο πλευρών του ποταμίου. Το Λεωνίδι είναι πρωτεύουσα της επαρχίας Κυνουρίας (Τσακωνιάς) και οι κάτοικοι του, όπως και οι κάτοικοι των γύρω περιοχών, μιλούν μια ιδιόρρυθμη "τσακώνικη" διάλεκτο απόγονοτης αρχαίας δωρικής γλώσσας. Δωρική λιτότητα έχουν κι ο ονομαστός "τσακώνικος" χορός και η χαρακτηριστική τοπική φορεσιά "τζουμπές".

Ομορφιά και αντοχή χαρακτηρίζουν τα ονομαστά ντόπια τσακώνικα χαλιά. Σε απόσταση περίπου 4 χλμ. ανατολικά του Λεωνιδίου βρίσκεται το χωριό Πλάκα, με μια θαυμάσια εκτεταμένη πλαζ. Άλλη μία όμορφη παραλία της περιοχής, με καλή αμμουδιά και ψιλά βότσαλα, απλώνεται στη θέση Λάκκος. Η διαδρομή προσφέρει γοητευτικές εικόνες με ελιές, πορτοκαλιές και κήπους. Σε ειδυλλιακέςτοποθεσίες των περιχώρων βρίσκονται τα μοναστήρια Έλωνας (Παναγίας), χτισμένο στη βάση ενός επιβλητικού βράχου, και Σίντζας (Άγιου Νικόλαου). Δυτικά του Λεωνιδίου ο δρόμος μετά τη μονή Έλωνας συνεχίζει ανεβαίνοντας τον κατάφυτο Πάρνωνα και περνώντας από το ορεινό χωριό Κοσμάς οδηγεί στο ιστορικό Γεράκι. Νότια του Λεωνιδίου και της Πλάκας ένας δρόμος κατευθύνεται στα Τσιτάλιο και άλλος στα πανέμορφα Πούλιθρα. Ο δρόμος αυτός καταλήγει στη Λακωνία και το επιβλητικό Γεράκι. Ο παλιός δρόμος που έρχεταιαπό το Αργός με κατεύθυνση προς την Τρίπολη, περνάει από τις πλαγιές του βουνού Παρθένιο. Ο δρόμος περνάει από το χωριό Αγιωργίτικα, όπου έχει βρεθεί ένα από τα σπουδαιότερα αρχαϊκά αγάλματα, που σήμερα βρίσκεται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας.

Σε μικρή απόσταση περνάμε το χωριό Στενό και το χείμαρρο Σαρανταπόταμο και μπαίνουμε στην Τρίπολη. Η πόλη είναι χτισμένη στην κεντρική περιοχή της Πελοποννήσου, σε ύψος περίπου 650 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας, στο οροπέδιο της Αρκαδίας.Τριγυρισμένη από πλαγιές γεμάτες πεύκα κι άλλα δέντρα, έχει ηπειρωτικό κλίμα. Αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα διοικητικά και εμπορικά κέντρα του Μοριά. Από την Τρίπολη μπορεί κανένας να επισκεφτεί πολλά ενδιαφέροντα περίχωρα και να κατευθυνθεί προς κάθε πλευρά της Πελοποννήσου, με δρόμους που ξεκινούν ακτινωτά από την αρκαδική πρωτεύουσα. Δύο δρόμοι, ένας κεντρικός κι ένας μικρότερος, βγαίνουν από την Τρίπολη με νοτιοανατολική κατεύθυνση και τρέχουν μέσα στην πεδιάδα της Τεγέας.

Ο κεντρικός δρόμος που συνεχίζεται προς τα νότια κατευθύνεται προς την περιοχή της Λακωνίας. Νότια της Τρίπολης σε 7 χλμ. και ανάμεσα στα χωριά Αγ. Σώστης, Επισκοπή, Άκρα, Στάδιο και Αλέα, βρίσκεται η περιοχή της αρχαίας Τεγεάτιδας.Τηνακμή και την ευμάρεια της αρχαίας Τεγέας μαρτυρούν η συμμετοχή ηρώων και πολεμιστών της, σε άθλους και εστρατείες της μυθολογίας και η ίδρυση αποικιών των Τεγεατών στην Κύπρο και στην Κρήτη. Σήμερα υπάρχει ένα σύγχρονο όμορφο χωριό με την ονομασία Τεγέα. Στην περιοχή της Τεγεάτιδας γίνονται εντατικές καλλιέργειες και το πράσινο κυριαρχεί παντού. Από την Τρίπολη βγαίνει ένας κεντρικός δρόμος προς τα νοτιοδυτικά, με κατεύθυνση προς την Καλαμάτα. Σε 6,5 χλμ. από μια διακλάδωση προς τα δεξιά (δυτικά)ένας μικρός δρόμος φέρνει στο ιστορικό χωριό Βαλτέτσι, χτισμένο σε μια πέτρινη πλαγιά, κλεισμένο τριγύρω από ορεινούς όγκους. Στη συνέχεια του δρόμου προς την Καλαμάτα μία διακλάδωση προς τ αριστερά (ανατολικά), οδηγεί στο χωριό Παλλάντιο. Ανάμεσα στο Παλλάντιο και στο νοτιότερο χωριό Εύανδρος -στην περιοχή της λίμνης Τάκας- υπήρχε η αρχαία πόλη Παλλάντιον, μία από τις αρχαιότερες και πιο φημισμένες της Αρκαδίας. Σύμφωνα με τη μυθολογία, η πόλη χτίστηκε από το γιο του Λυκάονα Πάλλαντα. Μετά απότη διασταύρωση προς το Παλλάντιο ο δρόμος που κατευθύνεται προς την Καλαμάτα ανηφορίζει, περνάει σε ύψος 800 μέτρων τη διάβαση Καλογερικού και αρχίζει να κατηφορίζει με στροφές.

Περίπου στο 15ο χιλιόμετρο συναντάμε την πηγή Φραγκόβρυση. Οι αρχαίοι πίστευαν πως ήταν πηγή των ποταμιών Αλφειού και Ευρώτα. Από το σημείο αυτό αρχίζει η πεδιάδα που ήταν γνωστή με την αρχαία ονομασία "Ασεατικόν Πεδίον" και με τη μεσαιωνική "Κάμπος του Σαπικού" - σημερινή ονομασία "Σαπολίβαδο". Κοντά στο 17ο χιλιόμετρο απλώνεταιο συνοικισμός Κάτω Ασέα και πάνω απ αυτόν διακρίνονται τα ερείπια της ακρόπολης της αρχαίας πόλης. Ένας μικρός δρόμος ανηφορίζει προς τα δεξιά (βορειοδυτικά) και μπαίνει στο όμορφο καταπράσινο και γεμάτο νερά χωριό Ασέα, στους πρόποδες του βουνού Προφήτης Ηλίας - ίσως του Κορφίου των αρχαίων. Στην κορφή του βουνού έχουν βρεθεί ερείπια του ναού της Αθηνάς Σωτήρας και του Ποσειδώνα. Από το σημερινό χωριό Ασέα ένας μικρός δρόμος με βορειοδυτική κατεύθυνση ανηφορίζει προς το χωριό Αραχαμίτες (σε ύψος 760 μ.). Κοντά βρίσκεται το πρότυπο αγροκήπιο της Μονής Μεταμόρφωσης του Σωτήρα. Ο κεντρικός δρόμος κατηφορίζει προς τη Μεγαλόπολη με επικίνδυνες στροφές. Η Μεγαλόπολη είναι ένα διοικητικό και εμπορικό κέντροτης τριγύρω αγροτικής περιοχής, που παράγει κυρίως σιτηρά και κτηνοτροφικά προϊόντα. Η σύγχρονη κωμόπολη είναι χτισμένη σχεδόν στη μέση της μικρής της πεδιάδας, κοντά στην αρχαία Μεγαλόπολη (Μεγάλη Πόλη). Την κυκλώνουν βουνά. Βόρεια το Μαίναλο, βορειοδυτικά το Λύκαιο, νότια ο Ταΰγετος. Δυτικά και νότια περνάει ο ποταμός Αλφειός, ενώ βορινά βρίσκεται ο Ελισσώνας ή Μπαρμπουτσιάνα ή Ποτάμι της Δαβιάς. Ο κεντρικός δρόμος νοτιοδυτικά της Μεγαλόπολης σε 20 χλμ. περίπου μπαίνει στο νομό Μεσσηνίας.

Ο κεντρικός δρόμος που βγαίνει νοτιοδυτικά από τη Μεγαλόπολη με κατεύθυνση προς την Καλαμάτα συναντάει περίπου στο 2ο χλμ. έναν μικρό δρόμο προς τα δεξιά (δυτικά), που διασχίζει ένα όμορφο δάσος με βελανιδιές. Λίγο πιο κάτω, στο χωριό Απιδίτσα, ο δρόμος διακλαδώνεται. Ένα κομμάτι τρέπεται προς τ αριστερά (νοτιοδυτικά) και μπαίνει σε λίγο στο χωριό Ίσαρι, έναν πολύ ωραίο τόπο με τρεχούμενα νερά και πυκνή βλάστηση. Από το ύψος των 850 μέτρων του χωριού, η θέα προς τα αρκαδικά βουνά και προς τον Ταΰγετο είναιεντυπωσιακή. Ο δρόμος συνεχίζεται και τελειώνει σε μιαν άλλη κατάφυτη περιοχή, όπου έχει χτιστεί το γραφικό χωριό Βαστά. Σε μικρή απόσταση από το χωριό προκαλεί ιδιαίτερη εντύπωση η εικόνα μιας μικρής θολωτής εκκλησίας της Αγίας Θεοδώρας, που από τα θεμέλια της πηγάζει άφθονο νερό και στη στέγη της έχουν αναπτυχτεί δεκαεφτά δέντρα! Το άλλο κομμάτι από τη διακλάδωση της Απιδίτσας συνεχίζεται προς τα δυτικά και φτάνει στα ερείπια της Λυκόσουρας. Ο δρόμος τρέπεται βόρεια από το χώρο των ερείπιων καισε μικρή απόσταση μπαίνει στο σημερινό όμορφο χωριό Λυκόσουρα. Ακόμη πιο βόρεια ο δρόμος περνάει από το γραφικό καταπράσινο χωριό Λύκαιο σε ύψος 600 μέτρων, με μια γοητευτική πλούσια πηγή στη μέση του και καταλήγει σ' ένα χωριό απερίγραπτης ομορφιάς, τις Άνω Καρυές. Μέσα κι έξω από το χωριό κυλούν τα άφθονα νερά τους έξι πηγές. Αμέτρητες καρυδιές, πρασινάδες και λουλούδια δημιουργούν ειδυλλιακές εικόνες παντού τριγύρω. Από τις Άνω Καρυές ξεκινούν οι πεζοπόροι-ορειβάτες για την ανάβαση στην κορφή του βουνού Λύκαιο (1.421 μ.). Η διαδρομή έχει φανταστική ομορφιά και διαρκεί περίπου μια ώρα. Σε ύψος περίπου 1.200 μέτρων ανοίγεται ένα μικρό οροπέδιο, γνωστό στους ντόπιους με την ονομασία Ελληνικό.Στο οροπέδιο αυτό έχουν βρεθεί ερείπια ιερού του θεού των Αρκάδων βοσκών Πάνα, καθώς και τα υπολείμματα ιππόδρομου και σταδίου.

Μια εξαιρετικά όμορφη διαδρομή προσφέρεται μ έναν μικρό δρόμο νότια από τη Μεγαλόπολη. Πλούσια βλάστηση, νερά, χαριτωμένα χωριά και μοναστήρια χαρακτηρίζουν μια εκτεταμένη περιοχή, που έχει γίνει γνωστή κι από τους αγώνες των παλικαριών της Ελληνικής Επανάστασης του 1821. Περίπου σε 4 χιλιόμετρα από τη Μεγαλόπολη συναντάμε το χωριό Γέφυρα και τη γέφυρα του ποταμού Αλφειού.Στη συνέχεια νότια και σε υψος 540 μέτρων, είναι χτισμένο, σε απόσταση περίπου 11 χλμ. από τη Μεγαλόπολη, το Λεοντάρι. Κατά το 14ο αιώνα ήταν σημαντική κωμόπολη και είχε οριστεί έδρα των "Δεσποτών του Μορέως". Από το Λεοντάρι ένας μικρός δρόμος βγαίνει προς τα νοτιοδυτικά. Περνάει από τα Καλύβια και συναντά μια διακλάδωση προς Βελιγοστή-Παραδείσια. Συνεχίζοντας νότια περίπου σε 4 χλμ. από το Λεοντάρι μπαίνει στο χωριό Ποταμιά. Με πεζοπορία μισής ώρας μπορεί κανένας να επισκεφτεί τη χτισμένη σε βράχοπαλιά μονή της Παναγίας Χουντάλλου. Εκεί κοντά βρίσκεται και η αξιόλογη εκκλησία του μοναστηριού του Άγιου Νίκωνα. Ο δρόμος συνεχίζεται στην κοιλάδα του ποταμού Ξερίλα (αρχαίος Καρνίων) και περνάει από το Καμποχώρι, την Καμάρα και τα Κάτω Γιαννέικα. Ο δρόμος ανηφορίζει νότια έξω από τα Κάτω Γιαννέικα. Σε απόσταση περίπου 16 χλμ. από το Λεοντάρι περνάει από τη θέση Κουβαράς. Δίπλα βρίσκεται το φαράγγι του Κουβαρά, με πολλές πηγές και με μια εντυπωσιακή σπηλιά. Σε ύψος 1.000 μέτρων είναι χτισμένο εκείκοντά το ωραίο χωριό Άνω Γιαννέικα. Πάνω από το χωριό δεσπόζει η γεμάτη έλατα κορφή Γιαννιώτικος Αγιολιάς. Σ έναν μεγάλο βράχο, που διακρίνεται από το δρόμο, είχε στήσει το στρατηγείο του ο Κολοκοτρώνης κατά τη μάχη της Ντραμπάλας. Νοτιότερα είναι και η τοποθεσία όπου έχει χτιστεί το σημερινό Δυρράχι, σε ύψος 840 μέτρων. Είναι ένα πολύ όμορφο χωριό, με άφθονο πράσινο, με σπίτια χωρισμένα σε τέσσερις συνοικίες. Τριγύρω εκτείνονται γοητευτικές πλαγιές καλυμμένες με έλατα. Σε κοντινές αποστάσεις βρίσκονται ερείπια του μεσαιωνικού φρουρίου Παλιόπυργος και ερείπια της Μονής Νίκωνα. Πραγματικά αλησμόνητη είναι η διαδρομή από το Δυρράχι ως το ιστορικό μοναστήρι του Άγιου Γεωργίου Ρεκίτσας, σε ύψος 1.200 μέτρων.

Από το Δυρράχι ένας μικρός δρόμος βγαίνει προς τ ανατολικά και φτάνει σε μικρή απόσταση στο Νεοχώρι. Η συνέχεια του νότια καταλήγει στον κεντρικό δρόμο Σπάρτης-Καλαμάτας. Από τη Μεγαλόπολη ένας κεντρικός δρόμος βγαίνει προς τα βόρεια. Σε απόσταση 20 χλμ. περίπου από τη Μεγαλόπολη, βρίσκεται η Καρύταινα. Είναι ένα όμορφο χωριό, που η οχυρή του θέση του εξασφάλισε στα μεσαιωνικά χρόνια, στην τουρκοκρατία και στην Ελληνική Επανάσταση μια ιδιαίτερη σημασία. 23ο χιλιόμετρο από τη Μεγαλόπολη φέρνει σταριστερά σ ένα τουρκικό τέμενος και στο χωριό Κουρουνιού. Το τοπίο είναι πολύ όμορφο. Ο δρόμος, ανηφορικός, περνάει από το χωριό Στρογγυλό. Σε μια βαθιά χαράδρα, δεξιά, κυλάει ο Αλφειός. Στη συνέχεια βρίσκουμε το χωριό Θεισόα (Λάβδα), σε ύψος 400 μέτρων. Ο κεντρικός δρόμος συνεχίζεται προς την Ανδρίτσαινα. Δύο δρόμοι ένας κεντρικός κι ένας μικρότερος οδηγούν νότια της Τρίπολης στην πεδιάδα της Τεγέας. Ο κεντρικός που συνεχίζει νότια, κατευθύνεται προς την περιοχή της Λακωνίας, στη Σπάρτη, ο μικρότεροςδρόμος συνεχίζει νοτιοανατολικά και μπροστά μας ξαπλώνεται η μεγαλόπρεπη εικόνα του συγκροτήματος του βουνού Πάρνωνας (Μαλεβός), που είναι ένα από τα περισσότερο δασωμένα ελληνικά βουνά. Στο βάθος κάτω, αριστερά, διακρίνονται ο ποταμός Τάνος και χωριά της περιοχής Καστριού Καράτουλα, Νέα Χώρα, Κάκαβος κ.ά. Σε 14 χλμ. περίπου νότια της Τρίπολης μετά το χωριό Ρίζες ο δρόμος διακλαδώνεται. Το αριστερό-ανατολικό σκέλος κατευθύνεται προς τα χωριά Αγία Σοφία, Προσήλια, Κάτω Δολιανά και την κωμόπολη Άστρος. Είναι ο πιο σύντομος δρόμος για τη θάλασσα.

Μακρύτερο αλλά πολύ πιο ενδιαφέρον είναι το δεξιό νοτιοανατολικό σκέλος που ανηφορίζει με στροφές και στο 22ο χλμ. από την Τρίπολη μικρή διακλάδωση οδηγεί στο όμορφο χωριό Άνω Δολιανά, γνωστό από την ελληνική επανάσταση του 1821. Στο 28ο χλμ. μετά το χωριό Μεσορράχη ο δρόμος μπαίνει στην κωμόπολη Άγιος Νικόλαος, πρωτεύουσα των χωριών του Καστριού. Σε απόσταση περίπου 35 χλμ. από την Τρίπολη βρίσκεται η κωμόπολη Άγιος Πέτρος, σε ύψος 940 μέτρων. Παντού πράσινο και άφθονα νερά. Μηλιές, αχλαδιές, δαμασκηνιές, κερασιές, καστανιές, πλατάνια, θάμνοι, πρασινάδες. Και προς τις κορφές του Πάρνωνα πλούσια δάση με κέδρους, έλατα, πεύκα και βελανιδιές. δρόμος συνεχίζεταιπρος τα βορειοανατολικά και κατηφορίζει προς την παραλιακή πεδιάδα. Περνάει από την Ορεινή Μελιγού κι έπειτα μπαίνει στο Άστρος. Ένας μικρός δρόμος βγαίνει βορειοδυτικά από την Τρίπολη. Σε λίγο περνάει από τη θέση του χωριού Σιλίμνα, σε ύψος 880 μέτρων, όπου συγκεντρώθηκαν οι αγωνιστές της Πελοποννήσου κατά την επανάσταση του Ορλόφ (1770). Στις απέναντι πλαγιές του βουνού Μαίναλο βρισκόταν η αρχαία πόλη Λυκόα. Σε 10 χλμ. ένας μικρός δρόμος προς τ αριστερά-δυτικά οδηγεί στο χωριό Τσελεπάκος και λίγο πιο βόρεια ένας άλλος μικρός δρόμος προς τα δεξιά ανηφορίζει προς το βουνό Μαίναλο και φτάνει στο ορεινό χωριό Ζαράκοβα (ύψος 950 μ.). Η διαδρομή πλαισιώνεται με πολλά έλατα. Περίπου στο 15ο χλμ. ο δρόμος περνάει από το χωριό Δαβιά. Από τη Δαβιά ένας μικρός δρόμος βγαίνει προς τα δυτικά. Σε λίγο, σε ύψος 1.150 μέτρων, μπαίνει στο χωριό Χρυσοβίτσι, με το φημισμένο ελατοδάσος του, όπου σήμερα λειτουργεί πρότυπο πριονιστήριο. Το δάσος με τα έλατα ήταν γνωστό από την αρχαιότητα. Λίγο πριν από το χωριό Στεμνίτσα (Υψούς) υπάρχει διασταύρωση προς τ' αριστερά (νότια) που οδηγεί στα χωριά Ελληνικό, Σύρνα, Ψάρι, Παλιομοίρι, Παύλια κι ενώνεται με το δρόμο Μεγαλόπολης-Καρύταινας.

Μετά το Ελληνικό υπάρχει διακλάδωση δεξιά. Ο μικρός δρόμος φτάνει ως το χωριό Ατσίλοχος, σε ύψος 580 μέτρων. Συνεχίζοντας την κύρια διαδρομή μετά την παράκαμψη προς Ελληνικό ο δρόμος ανηφορίζει προς τα βορειοδυτικά και μπαίνει στο χωριό Στεμνίτσα (Υψους), σε ύψος 1.050 μέτρων. Η πλούσια βλάστηση του πλαισιώνεται από τα άφθοναέλατα του βουνού Κλινίτσα. Όμορφα είναι δεκάδες σπίτια της Στεμνίτσας. Χτισμένα με τον τοπικό παραδοσιακό ρυθμό. Φημίζεται για την αργυροχοϊα της και διαθέτει Μουσείο Λαϊκής Τέχνης. Ο δρόμος βγαίνει δυτικά από τη Στεμνίτσα και σε λίγο τρέπεται προς τα βόρεια. Ένα μικρό παρακλάδι του προς τα δεξιά (ανατολικά) οδηγεί σ ένα γοητευτικό καλοκαιρινό θέρετρο, το ορεινό χωριό Ζυγοβίστι (ύψος 1.200 μ.). Κοντά του βρίσκεται το μοναστήρι Αιμυαλών. Η Δημητσάνα βρίσκεται σε απόσταση περίπου 54 χλμ. βορειοδυτικά από την Τρίπολη. Είναι χτισμένη σε ύψος 950 μέτρων, σ έναν ειδυλλιακό τόπο γεμάτο βλάστηση και νερά, με θαυμάσια θέα προς τα αρκαδικά βουνά, τον ποταμό Λούσιο όπου εκεί, σύμφωνα με τη μυθολογία, λούστηκε ο Δίας και τηνπεδιάδα της Μεγαλόπολης. Ένας μικρός δρόμος βγαίνει δυτικά από τη Δημητσάνα, τρέπεται σε λίγο νότια και φέρνει στο γοητευτικό χωριό Ζάτουνα, σε ύψος 900 μέτρων, με πολλές πηγές και πλούσια βλάστηση. Ένας άλλος δρόμος βγαίνει από τη Δημητσάνα προς τα βόρεια. Λίγο πριν μπει στο χωριό Καρκαλού, όπου συναντάει τον κεντρικό δρόμο Τρίπολης-Βυτίνας-Πύργου, βρίσκει στ' αριστερά έναν μικρό δρόμο, που οδηγεί το χωριό Σέρβου, σε όμορφη τοποθεσία με πολλά νερά και άφθονη βλάστηση.

Ένας κεντρικός δρόμος βγαίνε ιβόρεια από την Τρίπολη. Στ' αριστερά υψώνονται οι ελατοσκέπαστες πλαγιές του Μαινάλου. Σε μικρή απόσταση βρίσκεται το μοναστήρι της Επάνω Χρέπας. Στον κάμπο της Μηλιάς, σε απόσταση περίπου 10 χλμ. από την Τρίπολη, ο κεντρικός δρόμος συναντάει έναν μικρό δρόμο στα δεξιά, που ανηφορίζει βορειοανατολικά. Σε μικρή απόσταση έχουν βρεθεί ερείπια της Αρχαίας Μαντίνειας, καθώς και της ακρόπολης της στο γειτονικό λόφο Γκορτσούλι, που είχε χτιστεί από τα ομηρικά χρόνια. Από τη διασταύρωση προς τη Μαντινείαο κεντρικός δρόμος συνεχίζεται προς τα βορειοδυτικά. Περνάει από το γραφικό χωριό Κάψια. Η διακλάδωση του δρόμου προς τα δυτικά καταλήγει στο χιονοδρομικό κέντρο Μαινάλου (1.000 μ. υψόμετρο, 30 χλμ. από Τρίπολη). Στή συνέχεια του κεντρικού δρόμου, σε απόσταση περίπου 26 χλμ. από την Τρίπολη, βρίσκεται η κωμόπολη Λεβίδι, σε ύψος 750 μέτρων. Το τοπίο είναι γοητευτικό. Στον κοντινό λόφο της Παναγίτσας, ανατολικά, υπάρχει ένα γραφικό ξωκλήσι της Παναγίας. Στην ίδια θέση ήταν χτισμένο κατά την αρχαιότηταένα ιερό της Υμνίας Άρτεμης, πολύ γνωστό και σεβαστό για όλους τους Αρκάδες. Από το Λεβίδι ένας δρόμος βγαίνει με βορειοανατολική κατεύθυνση. Σε μικρή απόσταση ένας μικρός δρόμος διακλαδώνεται προς τα δεξιά (ανατολικά) και οδηγεί στο όμορφο χωριό Αρτεμίσιο (Κακούρι) και χαμηλότερα στα ερείπια της Αρχαίας Μαντινείας. Σε μικρή απόσταση μετά τη διακλάδωση προς Αρτεμίσιο ο δρόμος φτάνει στα ερείπια του Αρχαίου (αρκαδικού) Ορχομενού, μιας πόλης πολύ αρχαίας και σημαντικής από τα μυκηναϊκά χρόνια. Λίγο πιο πάνω, σε απόσταση 13 χλμ. από την Τρίπολη, ο δρόμος συναντάει τη Μονή Κανδήλας, σε ύψος 1.050 μέτρων.

Ο δρόμος κατηφορίζει και μπαίνει στο χωριό Κανδήλα, και στο νομό Αργολίδας. Από το Λεβίδι ο κεντρικός δρόμος Τρίπολης-Βυτίναςσυνεχίζεται προς τα βορειοδυτικά. Σε λίγο μπαίνει στο όμορφο χωριό Βλαχέρνα, σε ύψος 1.100 μέτρων. Βόρεια από το χωριό βρίσκεται η ιστορική Μονή Βλαχέρνας. Δυτικά από τη Βλαχέρνα, σε μικρή απόσταση, ο δρόμος διακλαδώνεται. Το δεξιό συναντάει σε λίγο έναν μικρό δρόμο προς τ αριστερά, που κατευθύνεται προς την κοιλάδα και τα χωριά του Λάδωνα, ενώ ο κύριος δρόμος συνεχίζεται βόρεια προς τα Καλάβρυτα. Το αριστερό σκέλος του δρόμου από τη διακλάδωση δυτικά από τη Βλαχέρνα τρέπεται προς νοτιοδυτικά, μέσασε πολύ όμορφες ελατοσκέπαστες πλαγιές. Σε λίγο μπαίνει στην κωμόπολη Βυτίνα, ένα από τα πιο ειδυλλιακά και φημισμένα θέρετρα της Ελλάδας, με σύγχρονες τουριστικές εγκαταστάσεις, σε ύψος 1.000 μέτρων. Τα πυκνά δάση του βουνού Μαίναλο χαρίζουν δροσερό και υγιεινό κλίμα, αλλά και πρώτη ύλη για την κατασκευή σκευών πρακτικής χρήσης ή έργων λαϊκής τέχνης. Άλλωστε η ξυλογλυπτική αποτελεί παράδοση στο χωριό. Από τη Βυτίνα ένας μικρός δρόμος βγαίνει προς τα νοτιοανατολικά και κατευθύνεται προς την Αλωνίσταινα, την Πιάνα και τη Δαβιά κι από εκεί στην Τρίπολη. Αυτός ο δρόμος συνεχίζεται κατηφορικός μέσα σε πλούσια δάση. Σ ένα όμορφο φαράγγι σε ύψος 690 μ., προβάλλει η Αλωνίσταινα, η φημισμένη κωμόπολη. Η Λινίσταινα της φραγκοκρατίας, προνομιούχο από τη φύση παραθεριστικό κέντρο, τριγυρισμένο από τις γεμάτα έλατα πλαγιές του Μαινάλου. Τόπος μοναδικής ομορφιάς είναι μια χαράδρα με πολλά έλατα, απρόσβλητη από τον άνεμο, το ονομαστό "διάσελο της Αλωνίσταινας" σε ύψος 1.120 μ.

Νοτιότερα σε ύψος 1.050 μ., βρίσκεται το χωριό Πιάνα, πάνω από την κατάφυτη κοιλάδα του Φαλάνθου, όπου κυλάει τα νερά του ο Ελισσώντας, ποτάμι της Δαβιάς. Ο κεντρικός δρόμος συνεχίζεται νότια από τη Βυτίνα και σε λίγο κατευθύνεται δυτικά. Η διαδρομή είναι πάντα όμορφη, με καταπράσινα τοπία. Περνάμε μια πηγή δίπλα στο δρόμο και στο 50ό χιλιόμετρο βρίσκουμε την τοποθεσία Πετροβούνι, όπου λίγα ερείπια δείχνουν τη θέση της αρχαίας πόλης Μεθύδριον, που είχε και ναό του Ύπιου Ποσειδώνα. Ένας μικρός δρόμος τρέπεται προς τα βορειοδυτικά. Σε λίγο περνάει από το χωριό Μαγούλιανα, όπου παραθέριζαν οι ηγεμόνες της Άκοβας, Βιλαρδουΐνοι. Στη συνέχεια του δρόμου, άλλος ένας τόπος εκπληκτικής ομορφιάς είναι η περιοχή του χωριού Βαλτετσινίκο,που βρίσκεται σε ύψος 1.050 μέτρων. Έχει πλούσια βλάστηση και άφθονα νερά από ένα κεφαλόβρυσο. Το χωριό φημίζεται για τη παραγωγή ξυλόγλυπτων παραδοσιακών επίπλων. Ο δρόμος συνεχίζεται βορειοδυτικά από το Βαλτετσινίκο και σε λίγο συναντάει το μικρό δρόμο που ξεκινάει λίγο έξω από τη Βλαχέρνα και κατηφορίζει προς την κοιλάδα και τα χωριά του Λάδωνα. Ο κεντρικός δρόμος από τη Βυτίνα, συνεχίζει νοτιοδυτικά ως την διασταύρωση της Καρκαλούς (ύψος 810 μ.). Αριστερά οδηγεί στην Δημητσάνα, ενώ δεξιά συνεχίζονταςμπαίνει στα Λαγκάδια, μια όμορφη αμφιθεατρική κωμόπολη, που απέχει περίπου 72 χλμ. από την Τρίπολη. Κι εδώ υπάρχουν άφθονο πράσινο και τρεχούμενα νερά, ενώ τριγύρω απλώνονται πλαγιές γεμάτες έλατα.

Φημισμένοι για την ικανότητα τους είναι οι λαγκαδιανοί χτίστες, και τα πολυώροφα σπίτια τους. Ο κεντρικός δρόμος διακλαδώνεται στο Σταυροδρόμι ενώ συνεχίζεται και μπαίνει στην περιοχή της Ηλείας, με κατεύθυνση προς την Αρχαία Ολυμπία. Από το Σταυροδρόμι ένας μικρός δρόμος ξεκινάει προς τα βόρεια. Σε μικρήαπόσταση βρίσκεται το χωριό Βυζίκι (ύψος 740 μ.) και σε λίγο φτάνει στην όμορφη αμφιθεατρική κωμόπολη Τρόπαια, χτισμένη σε πλαγιά του βουνού Άγιος Γεώργιος. Είναι άλλο ένα φημισμένο αρκαδικό θέρετρο, που συγκεντρώνει πολλούς Έλληνες και ξένους επισκέπτες κάθε χρονιά. Κοντά στη γέφυρα του Λάδωνα, που βρίσκεται σε απόσταση περίπου 96 χλμ. από την Τρίπολη, είναι τα Λουτρά Ηραίος, ένα χωριό που συγκεντρώνει αρρώστους χάρη στις θειούχες λουτροπηγές του, κατάλληλες για περιπτώσεις ρευματισμών, αρθρίτιδας κ.α. Κοντά σε ερείπια αρχαίου κτίσματος (πιθανώς λουτρώνα) έχει βρεθεί όμορφο πολύχρωμο ψηφιδωτό. Η περιοχή είναι γνωστή και με την ονομασία Λιοδώρα.

top

:: Αξιοθέατα :: Διασκέδαση :: Παραλίες :: Καταλύματα ::